Rachel Schultz: BUSYBODIES, OR TATTLING

0
Rachel Schultz: BUSYBODIES, OR TATTLING
Ρέιτσελ Σουλτς

Πολλές μητέρες βρίσκουν δυσάρεστο όταν παρατηρούν τα παιδιά τους να κάνουν αυτό που μερικοί αποκαλούν «τατουάζ». Είναι μια αμαρτωλή κλίση που πρέπει να ξεριζωθεί. Για ΠΟΛΛΟΥΣ λογους! Νομίζω ότι υπάρχουν πολλά οφέλη που αποκομίζονται από το να είστε εξαιρετικά στην καλλιέργεια του πνεύματος «τα αδέρφια μου είναι οι καλύτεροι φίλοι μου» μεταξύ των παιδιών σας στο σπίτι. Το να εργαζόμαστε ο ένας εναντίον του άλλου με το να είμαστε πολυάσχολοι δεν σημαίνει να αγαπάμε τον πλησίον μας ή να φροντίζουμε τον λαό του Θεού. Και ακόμα, μερικές φορές προκαλεί σύγχυση τι σημαίνει αμαρτωλό να είσαι πολυάσχολος και ποια είναι η κατάλληλη εμπλοκή ενός ενήλικα.

Μερικές φορές τα παιδιά μου έχουν αναφέρει βοηθητικά ένα περιστατικό σε μένα και χαίρομαι που το έκαναν!

Ένα εδάφιο που είναι υπέροχο να απομνημονεύουν τα παιδιά είναι από τις Παροιμίες 12. «Η ενόχληση του ανόητου γίνεται αμέσως γνωστή, αλλά ο συνετός άνθρωπος καλύπτει την ντροπή». ΣΙΓΟΥΡΑ ΠΟΛΛΕΣ ΑΜΕΣΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΠΕΝΤΕ. Ένας χριστιανός πρέπει να μάθει πώς να παραβλέπει μια προσβολή!

Πώς μπορούμε να εξηγήσουμε στα παιδιά μας τη διαφορά ανάμεσα στο να εμπλέκουμε σοφά έναν ενήλικα και να είμαστε πολυάσχολοι; Ένας τρόπος θα ήταν να συγκρίνουμε μαζί τους δύο ιστορίες γραφών. Οι Φαρισαίοι στον Ιωάννη 8 φέρνουν μια γυναίκα που πιάστηκε σε μοιχεία ενώπιον του Ιησού. Φαίνεται να απολαμβάνουν την περίσταση και να μην δείχνουν σεβασμό για τον δράστη, μοιάζοντας επίσης να το χρησιμοποιούν ως ευκαιρία για να προωθήσουν τη δική τους ατζέντα.

Αντιπαραθέστε αυτή την ιστορία με αυτό που έκανε ο Ιωσήφ όταν η Μαρία φαινομενικά πιάστηκε σε μοιχεία (Ματθαίος 1). «Και ο σύζυγός της Τζόζεφ, όντας δίκαιος και απρόθυμος να τη ντροπιάσει, αποφάσισε να τη χωρίσει ήσυχα». Ακόμη και τα μικρά παιδιά μπορούν να επισημάνουν διαφορές σε αυτές τις δύο ιστορίες.

Όπως ίσως έχετε παρατηρήσει, η λέξη που χρησιμοποιώ για αυτή τη συμπεριφορά είναι „αλλοτριοπραγμών“ (ή μερικές φορές, „κουτσομπολιό“). Με απλά λόγια, είναι να ασχολείσαι με τους άλλους όταν δεν είναι καλύτερο για σένα.

Νομίζω ότι είναι πολύ χρήσιμο στη γονική μέριμνα (ειδικά με νεότερους, αλλά και σε όλη τη ζωή) να χρησιμοποιούνται συχνά όροι που βρίσκονται στη γραφή. Αυτό μπορεί πραγματικά να φωτίσει και να σημαδέψει την ανάγνωση της Βίβλου ενός νεαρού ατόμου όταν συναντά κείμενα μόνοι του. Οι έννοιες που τους έχετε εξηγήσει και οι προσωπικές τους εμπειρίες, μπορούν να ριζώσουν ακόμη περισσότερο όταν στην ανάγνωση της Βίβλου βλέπουν έναν όρο που έχουν χρησιμοποιήσει στην καθημερινή ζωή. Αυτό τους βοηθά να είναι γενικά πιο βιβλικά εγγράμματοι.

Περισσότερο μαμά γίνεται βιβλικά εγγράμματη, τόσο περισσότερο μπορείτε να το κάνετε αυτό! Μερικά παραδείγματα θα μπορούσαν να είναι «μην καυχιέσαι» αντί «σταμάτα να καυχιέσαι». Ή, κατανοώντας ότι είναι „νηφάλιος» ή χρειάζεται „αυτοέλεγχος“ έναντι ενός απλού «σταμάτα να ουρλιάζεις». (Αν και μερικές φορές λέω και μια μορφή αυτού!)

Μια εξαιρετική πρώτη ερώτηση που πρέπει να κάνετε όταν ένας παραμυθάς σας πλησιάζει με μια προσβολή από άλλον είναι συχνά, «Του μίλησες γι‘ αυτό;»

Η ανοχή μεταξύ τους, η κάλυψη της ντροπής και η εξυπηρέτηση του πλησίον μας είναι πολύ σημαντικές ιδέες για να μάθουν τα παιδιά. Είναι χαρά να καλλιεργείς μια ομαδική νοοτροπία σε μια οικογένεια και όταν μέρος της κουλτούρας ενός σπιτιού γίνεται πίστη.

«Δεν θα ανεβοκατεβαίνεις ως παραμυθάς ανάμεσα στο λαό σου…» Λευιτικό 19

«Όπου δεν υπάρχουν ξύλα, η φωτιά σβήνει. και όπου δεν υπάρχει παραμύθι, η διαμάχη παύει». Παροιμίες 26

«Η αγάπη τα αντέχει όλα, τα πιστεύει όλα, τα ελπίζει όλα, τα υπομένει όλα». Α‘ Κορινθίους 13

Υπάρχουν περισσότερες αναρτήσεις για τη μητρότητα εδώ.

Schreibe einen Kommentar